Hoe je de nieuwe dienstregeling raadpleegt op je Mac

Standard

Toen de NMBS besloot om het nieuwe vervoersplan publiek te maken waande ze zich waarschijnlijk even een jaar of 20 geleden, toen internet nog geen wijdverspreid fenomeen was, iedereen een Windows PC gebruikte en de dieren nog spraken. Omdat de hedendaagse realiteit toch wat afwijkt van het wereldbeeld van ons treinbedrijf en omdat wachten op een betere versie (lees: webversie) weinig tot geen nut heeft tot we december zijn, ben ik zelf maar aan de slag gegaan.

TL;DR: Ik heb mijn handen echt niet vuil gemaakt, gewoon een aantal vrij eenvoudige handelingen gedaan. Ik leg jullie hieronder uit hoe ik de .exe draaiende kreeg op mijn Mac, maar als je daar niet in geïnteresseerd bent kan je gewoon ook de app downloaden. Graag gedaan :)

  1. Download WineBottler en Wine. Deze tools zullen je helpen op een .exe draaiende te krijgen op een Mac. Ik gebruik versie 1.6.1.

  2. Open de .dmg en sleep beide apps (Wine en WineBottler) naar de map Programma’sDownload
  3. Open de app WineBottler en ga naar de derde tab ‘Advanced’Advanced
  4. Bij de knop ‘Select file…’ kies je de .exe die je eerder gedownload hebt bij de NMBS. De rest doe je volgens de screenshot hieronder. Een ding, je hoeft het vinkje bij ‘Bundle’ niet aan de vinken als je de app niet gaat doorgeven aan vrienden of familie, dat scheelt wel wat megabytes.WineBottler
  5. Klik op ‘Install’ en laat de bottler zijn werk doen. Bewaar de app waar je wil, maar het bureaublad is handig.AriTTB bureaublad
  6. Geef het een aantal minuten en je app is klaar voor gebruik. Let niet op het verbodsteken en zo, de app zal draaien en geen kwaad doen aan je Mac.ARITTB draaiende op de Mac

Die keer dat ik mijn eID moest gebruiken

Standard

Het overkomt ons allemaal wel eens: de eID moeten gebruiken bij je thuis. Vandaag was het mijn beurt om deze straf te ondergaan. Relaas van mijn avonturen lees je hieronder.

TL;DR: Op een Mac gebruik je nu Firefox met de voorlaatste versie van de eID-plugin geïnstalleerd en moet je de root-certificaten allemaal eerst downloaden en installeren om ze vervolgens in Firefox allemaal als ‘vertrouwd’ aan te vinken.

Over het algemeen gebruik ik mijn eID voor online bankieren, maar voor deze keer moest ik die gebruiken om op een bepaalde overheidsdienst mijn dossier te kunnen bekijken.

Ik werk sinds kort onder OS X Mavericks (10.9 voor de liefhebbers) en zoals wel vaker het geval is met nieuwe software moesten er een aantal upgrades gedaan worden. We beginnen met Java.

Java installer crashte… Goed niet erg, we zijn nog maar 5 minuten bezig. Gewoon even manueel downloaden en installeren die handel en we zijn weer vertrokken. Na nog een keer opnieuw opstarten waren we weer op weg om aan te melden met de eID. Eenmaal op die site aangekomen merk ik al dat Java updaten complete overkill was, de site had geen Java nodig. Op dit moment dacht ik bij mezelf: “Hey, dat is nog niet zo slecht van onze IT-ers bij de overheid”.

Gewoon doorklikken dus, makkelijk! Tot blijkt dat de pagina die de eigenlijke aanmelding doet me eigenlijk gewoon in een eindeloze lus gedropt heeft. Telkens opnieuw certificaat aanduiden en 1 minuut wachten tot dat verrekte dialoogvenster opnieuw verschijnt… 

Goed, aangezien er een gigantisch rood kader bij de aanmeld-knop stond leek het me raadzaam de aanbevolen FAQ eens door te nemen. Typische FAQ: is alles goed geïnstalleerd? Toch maar eens die middleware updaten. Zijn alle drivers van je lezer goed geïnstalleerd? Bwa, ik denk het, eigenlijk is dat jullie taak maar hey, toch maar eens manueel downloaden.

Een half uur later ben ik nog steeds aan het sukkelen, zei het met nieuwe drivers, nieuwe middleware en een kop koffie bij me. Het zou een lange namiddag worden als dit niet werkte, en dat deed het niet.

Ik nam de FAQ nog eens opnieuw door, van onderaan te beginnen deze keer. Goeie tip voor jou beste lezer: doe dat de volgende keer ook, het is verbazingwekkend hoe die opstellers er in slagen de belangrijkste info onderaan te zetten. “Safari is momenteel nog niet ondersteund”. Mijn idee over die overheids-IT’ers was al serieus bijgesteld nu. We zijn een klein uur ver.

Even denken over uitwijkmogelijkheden aangezien Safari een no-go was. Chrome? Tjah, Chrome ondersteunt al geen 64-bit (ze werken er al 5 jaar aan, van jobcreatie gesproken) en over het algemeen heb ik nog nooit echt de beste ervaringen gehad bij het combineren van eID’s met Chrome. Firefox dan maar eens proberen. Even die oude installatie op mijn systeem van onder het stof halen.

Nu we goed het uur gepasseerd zijn heb ik al door dat Firefox 26 gewoon niet wil starten onder Mavericks. De vos heeft streken en ik begin in de krochten van de Mozilla-support gemeenschap te zoeken naar antwoorden. Uiteindelijk ontdek ik dat ik mijn Firefox-gebruikersprofiel gewoon best weggooi. Anderhalf uur na de start van mijn opdracht krijg ik Firefox draaiende. Kleine overwinning op een ander slagveld.

Terug naar de originele opdracht: aanmelden met de eID. Terug naar de site, klikken op aanmelden, rondgestuurd worden en dan op de foutpagina terug komen. Gelukkig is deze foutpagina iets spraakzamer: “Heb je de Firefox add-on geïnstalleerd”. Wel neen mijn beste foutpagina, ik heb dat niet gedaan, maar speciaal voor jou begin ik er nu aan.

Hoe moeilijk kan het zijn, een add-on installeren? Wel, moeilijk. Ik schakel de add-on in en Firefox vraagt me om te herstarten. Natuurlijk, we zijn nog maar 2014, wie verwacht er nu van een stuk software dat het probleemloos kan verder werken zonder opnieuw opstarten, niemand toch? We zijn een goeie twee uur verder ondertussen, een minuutje wachten kan er nu nog wel van af.

Even herstarten en… crash. Firefox crasht. Firefox crasht op exact dezelfde manier als wat kostbare levensminuten geleden maar ik denk bij mezelf: “gewoon dat profiel wissen en het zal wel weer lukken”. Zo gezegd zo gedaan, Application Support, Firefox, delete en herstarten.

Firefox crasht.

Tweede keer proberen, misschien toch iets te overhaast gedaan.

Firefox crasht.

Opnieuw, add-ons allemaal verwijderen, opnieuw installeren.

Firefox crasht. Firefox toont een crashlog! Nu gaan we het zien. Na bijna drie uur zweten gaan we eindelijk weten welke onverlaat mij tegenhoudt om mijn administratie in orde te brengen. Ik verkneukel me al op het antwoord. Mijn vermoedens werden bevestigd, de add-on van de eID deed het ding crashen. Ergens diep in mij vervloekte een orgaan al die IT-dienders.

Wat kan nu zo’n crash veroorzaken? Geen idee, maar misschien is niet alles netjes geïnstalleerd geraakt? Wat ronddolen op het net rond de termen eID, add-on en Firefox leerde me dat de rootcertificaten van België niet standaard herkend worden als ‘veilig’ door Firefox zelf. Eerlijk: hoe doe je dat? Zelfs de Staat Der Nederlanden is in staat om die standaard in Firefox te duwen (*steekt vuist op naar IT’ers en bij uitbreiding het hele hiërarchische systeem dat geleid heeft tot deze rampzalige situatie*).

Na drie en een half uur kom ik aan op een pagina waar alle rootcertificaten van België staan. Er zijn er maar liefst vier en telkens in twee versies: self-signed en root-signed. Hoe moet ik nu weten welke ik moet installeren? Een collega van mij lacht nu in zijn vuistje om daarna met een triest gezicht te zeggen: het zou niet mogen. Alle acht downloaden dan maar, en twee ervan worden niet vertrouwd door de sleutelhanger, van die gedrochten blijf ik af. Na dat alles ga ik naar Firefox (nadat ik het profiel nog maar eens gewist heb) en vink ik de certificaten aan als ‘Te vertrouwen’. We zijn al zo ver, ik zie de klok lachen naar mij als ik bedenk dat ik hier bijna vier uur mee bezig ben.

Hoe gaan we nu nog die add-on aan de praat krijgen. Gelukkig is die open source gemeenschap ook gewoon een soort rommelmarkt waar je allerlei oude dingen kunt vinden, en daarbij houdt oude software ook. Ik download de vorige versie van de add-on (uit 2012 nota bene) en installeer het. Firefox wil herstarten, het angstzweet breekt me uit. Dit is mijn laatste kans voor ik noodgedwongen terug zal moeten grijpen naar een Windows-PC (*ze gaan me dat toch niet aandoen*).

Klik. Het is zover. Firefox herstart. Spannende seconden nu…

Taadaaaaa! Hier ben ik terug zegt Firefox, en die nieuwe add-on doet me niet crashen. Ik surf naar de pagina die ik een goeie vier uur geleden voor het eerst bezocht. Ik klik op de aanmeld-knop. Ik zie een nieuw dialoogvenster die certificaten herkent en toont. Ik geloof er bijna niet meer in als ik op de ‘Ga door’ klik, maar kijk: het werkt. Ik ben zowaar aangemeld. Vier uur en 18 minuten later ben ik aangemeld. En ik moest er alleen maar al mijn computerkennis, google-skills en zo voor gebruiken en gaandeweg half het overheidsapparaat voor vervloeken.

Moraal van het verhaal: aanschuiven aan het loket is nog altijd sneller dan je eID gebruiken. Je kan erna nog op het gemak thuis iets doen en je zal bijlange zo gefrustreerd niet geraakt zijn als ik nu ben. Akkoord, je zal een beetje moeten wachten en een beetje gefrustreerd raken als de ambtenaar je zal vertellen dat je best eens terugkomt als die ene collega er is, maar kijk: die mens doet ook maar wat hij kan. En wie doet wat hij kan is een goed man. Ja toch?

Swarm

Standard

SwarmIk ben bezig aan een kleine app die ik zelf best wel handig zou vinden. Het verhaal erachter is vrij eenvoudig. Stel: je bent ergens op een van de vele massa-events die België rijk is, Pukkelpop of Rock Werchter om maar iets te zeggen. Wat is er dan een van de meest vervelende situaties die je kan voorhebben? Je vrienden kwijt raken zeg je? Juist. En als het GSM-, 3G-, 4G- of E-netwerk het door de overbevolking weer eens laat afweten sta je daar helemaal alleen. En daar kan Swarm je mee helpen!

Swarm is een app die een bluetooth-baken uitzend (ja het is een iBeacon, goed geraden). Elk toestel zend een uniek baken uit zodat je ook makkelijk te herkennen valt als die ene goeie vriend. Even rondlopen door het publiek en Swarm geeft je aan wanneer je dichter of verder van je vrienden weg bent. En als het dan even meezit, dan vind je zonder problemen snel je vrienden terug, en allemaal zonder netwerkverbinding. Handig toch?

Hello world! (v2014.1.11)

Standard

Jawel, het is weer zover. Ik ga er deze keer geen hele paragrafen aan vuil maken, maar het gewoon kort houden. Ik ga proberen deze website, blog, … nieuw leven in te blazen. Het werd eens tijd dat alles wat ik tot nog toe gedaan heb samen kwam, en dat is het eerste doel van deze site. Verwacht geen dagelijkse of wekelijkse updates, ik vul wel aan waar nodig.